Architect Schuurman bouwde in 1880-1881 deze vrijmetselaarswerkplaats die op 16 april 1881 als "tempel" werd ingewijd. Tempelinterieur voor de verbouwing: Witte muren met semi- Korinthische pilasters langs de wanden en een recht plafond met matglazen bovenlicht. Aan de oostzijde een "troon" met paarsgele gordijnen (kleuren van de loge CRPC). Aan de noordoostzijde stond het vaandel en in het zuidoosten op een verhoging een buste van Mozart.
De akoestiek was slecht. Om die te verbeteren werden langs de zijwanden gordijnen opgehangen. Eind jaren 20 begon het gebouw gebreken te vertonen. Men stelde o.a. voor de afgebladderde noordwand te bekleden met bruine jute. Begin jaren 30 was een dringender ingrijpen nodig waarvoor het advies van de pas opgerichte "Vereeniging Tempelbouw “ werd ingewonnen. Men wilde ook een lambrizering aanbrengen. In mei 1933 kreeg die vereniging het verzoek advies te geven voor het schilderen van de tempelruimte.
De architect H. A. J. Baanders (vrijmetselaar) werd uitgenodigd in Sneek. Hij werd getroffen door de zuivere verhoudingen van de tempelruimte (de "Gulden Snede") en kwam met het plan voor de bouw van een nieuwe tempelruimte binnen de bestaande muren. Een bouwcommissie werd aangesteld en in de zomer van 1938 waren de benodigde Fl 12.000 voorhanden. Na zijn eerste bezoek aan Sneek had Baanders al wel ideeën over de inrichting maar hij worstelde nog met de symbolieke vormgeving. Augustus 1938 schrijft hij in zijn dagboek:”Vanmiddag heb ik het vijfhoekig stelsel opnieuw uitgewerkt en ik ben goed geslaagd. Er is een overschot in het Westen ontstaan, waardoor wandlengte beschikbaar is gekomen om de lichtschachten ruimer en heel ordelijk te kunnen verdelen- zij komen nu ± 80 cm hart op hart- zoodat het niet noodig is, ze dunner te maken om zitruimte te verkrijgen. Rademakers heeft de beschikbare lengte van 13.10 (eigenlijk 13.03m) niet op zijn teekeningen gezet en heeft daardoor de ruimte niet benut. Ik ben blij dit ontdekt te hebben. Nu nog de blokken in de vloer verdelen.”
Citaat van zaterdag 31 dec 1938, het laatste wat Baanders over de verbouw in Sneek in zijn dagboek schreef:“Het werk, voor zoover dan beëindigd, ziet er heel goed uit. De witte vestibule met rooden vloer en groenen looper, de voorhof met groenen vloer, roode deuren, bruine lijsten en plinten, oud grijs stenen tableau en oude gedenkstenen in zwart marmer, wanden van blank donacona en wit plafond eveneens. Dit alles is zeer goed. De tempel is niet te beschrijven. Hij is aldoor anders en steeds schoon, ook door die wisseling."
Op 25 januari 1939 kon de verbouwde tempel weer in gebruik worden genomen. Sindsdien wordt het gebouw aangeduid als: "De Baanderstempel" te Sneek. Sinds juni 1985 is het logegebouw ondergebracht in een gelijknamige stichting die wordt bemand door leden van de beide Sneeker loges.